Website Canticorum

CantiCorum
Gemengd Koor
Merchtem
Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Over Ons

Marcel Schelfhout: Meer dan 40 jaar dirigent in Merchtem

Tijdens een lang en verrijkend gesprek herkennen we in Marcel een familieman die  –  ‘ook al nagelen ze me vast op mijn stoel’– niet zonder muziek kan. 70 ondertussen maar nog vol energie en verder bouwend aan het gemengd koor CantiCorum waar hij ontzettend trots op is.

Gregoriaans

Marcel: “Ik was slechts negen jaar en met mijn sopraanstemmetje zong ik al op school. We repeteerden o.m. het proprium, de liturgische zangen van de hoogdagen. Als oudste van acht kinderen trad ik hiermee al snel in de zangsporen van mijn moeder. Mijn secundaire studies mechanica werkte ik af aan het VTI in Aalst. Als internaatleerling gingen dus alle zaterdagen op aan mijn muziekopleiding aan de muziekacademie van Hamme aan de Durme, waar ik opgroeide. Tijdens de zes jaar notenleer leerde ik zes sleutels kennen. Ondertussen volgde ik nog zes jaar solozang en in de directeur van de academie ontmoette ik een docent die me kon begeesteren met zijn lessen harmonie en piano. Hij was het ook die me sterk aanraadde conservatorium te volgen. Mijn vader stak daar echter een stokje voor. Zo studeerde ik aan het regentaat in Antwerpen af als technisch leraar, een beroep dat ik gedurende 39 jaar, eerst aan in het Sint-Michielscollege en na de fusie in het Sint-Vincentiuscollege in Buggenhout heb uitgeoefend. Een gemiste kans? Ja, heel zeker, en daar heb ik nu nog altijd spijt van! Gelukkig kon ik dit enigszins compenseren via mijn dochter Ilse. Zij behaalde eerst het diploma van regentes in de muziek. Later aan het conservatorium in Brussel een eerste prijs notenleer, zang en kamermuziek. Als voltijds muzieklerares kan ze nu haar droom waarmaken. Voor mijn zoon Guy was ik even consequent door hem vier jaar notenleer te laten afwerken. Hij zag toch meer muziek in zijn studies rechten. Nu is hij werkzaam als deurwaarder. Afwachten of mijn kleindochter Marilou van één jaar ook de muziekmicrobe geërfd heeft.”

Muzikale duizendpoot

In onze parochie is Marcel al vier decennia gekend als koorleider. Zijn sporen verdiende hij echter in Hamme waar hij op achttienjarige leeftijd dirigent werd van het kerkkoor. Ook accordeon leerde hij er spelen. Met veel plezier denkt hij terug aan het Europees kampioenschap waar hij in 1964 een zilveren medaille behaalde. Tot zijn huwelijk met Marie Henriette Van der Perre bleef hij het Hamse kerkkoor leiden. Het stond in de sterren geschreven dat hij door zijn verhuis naar Lebbeke, waar zijn vrouw in het onderwijs stond, ook daar zijn muzikaliteit zou uitstrooien. In 1981 en dit gedurende tweeëntwintig jaar leidde hij als stichtend dirigent van Sange Jo, een gemengd volwassenkoor. Gedurende twintig jaar leidde hij twee koren, want in 1973 waren Paul Stuckens en Jozef De Roy, bestuursleden van het kerkkoor, hem via zijn schoonvader Albert komen vragen of hij hen uit de nood kon helpen door ‘af en toe’ het koor te leiden. “Op dinsdagavond kom ik nog altijd naar de kerk om er te repeteren. En ik doe het nog altijd met zeer veel plezier,” benadrukt hij. “Hard werken is nodig, zeker als er gerepeteerd wordt in functie van mooie eucharistievieringen en concerten.”

De lat hoog leggen

Marcel twijfelt niet als we naar de toppers vragen in zijn dirigentencarrière. “Daar hoort zeker het optreden bij in Parma. In deze Italiaanse stad hebben we in de operazaal een concert gegeven, maar ook in het kerkje van Brescello, waar de film Don Camillo werd opgenomen. Mooie herinneringen ook aan de uitwisseling in Lebbeke en in onze parochiezaal waaraan in 1996 de koren uit Parma, ons koor en Sange Jo uit Lebbeke deelnamen. Dat ik na vijfentwintig jaar koorleider het Zilveren Sint-Romboutskruis mocht ontvangen, beschouw ik ook als een hele eer. En Carmina Burana dan! Met vier koren verzorgden we op verscheidene plaatsen, o.m. in het Paleis voor Schone Kunsten, een zevental optredens. Het Requiem van Mozart, een droom om dit te mogen uitvoeren! En tal van uitvoeringen van August De Boeck. Wat heb ik al geluk gehad met mijn koor en met de begeleiders! Uiteraard in de eerste plaats mijn schoonvader die aan het Lemmens afstudeerde als organist en kapelmeester, maar ook Maurits Van den Bossche en Walter Callaert. Want tussen willen en kunnen bestaat er een hemelsgroot verschil! Spijt heb ik door de gemiste kans om in de hoofdkerk van Laken voor de ‘Gestelde Lichamen’ en de Koninklijke familie te kunnen optreden ter gelegenheid van de jaarlijkse herdenking van het overlijden van koning Boudewijn. Door een geplande reis naar het buitenland kon ik na een geslaagd optreden in de basiliek van Koekelberg op de vraag niet ingaan.” Eind 1999 stopte Josee Goossens als koorleidster van het dameskoor en snel kwam de vraag om haar op te volgen. Marcel wou na zevenentwintig jaar dirigeren van het parochiaal mannenkoor wel de leiding nemen van een autonoom gemengd koor dat zowel profane als religieuze liederen op het repertoire heeft. Zo ontstond het gemengd koor CantiCorum dat nu een vijftigtal leden telt en een zeer enthousiast bestuur! En door het feit dat ik met Josee en Eliane twee repetitoren naast mij heb, kan ik veel sneller een groter repertoire opbouwen. Ik prijs me gelukkig met het respect en de vriendschap die ik ontvang voor dit vrijwilligerswerk,” besluit Marcel. (HVdS)

Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu